Kennisbank – Ontwikkelbedrijven.nl

Verdieping: sociale activering en maatschappelijke participatie

Sociale activering en maatschappelijke participatie: van meedoen naar ontwikkeling en werk

Niet voor iedereen is betaald werk direct haalbaar. Soms is eerst een andere stap nodig: deelnemen aan activiteiten, sociale contacten opbouwen, structuur ontwikkelen, vaardigheden oefenen of opnieuw vertrouwen krijgen in de eigen mogelijkheden.

 

Binnen de Participatiewet wordt hiervoor van oudsher de term sociale activering gebruikt.

 

Met Participatiewet in balans verandert deze terminologie. Sociale activering wordt vervangen door maatschappelijke participatie. Daarmee wordt nadrukkelijker erkend dat deelname aan het maatschappelijk leven ook waarde heeft wanneer betaald werk nog niet direct mogelijk is.

 

Tegelijk kan maatschappelijke participatie voor sommige mensen juist een eerste stap zijn richting ontwikkeling, re-integratie en uiteindelijk betaald werk.

 

Voor ontwikkelbedrijven is dit relevant omdat zij zich bevinden op het snijvlak van participatie, ontwikkeling en werk. Afhankelijk van de lokale opdracht kunnen zij mensen ondersteunen bij het opbouwen van vaardigheden, arbeidsritme en werkervaring en bij de overgang naar beschut werk, de banenafspraak of regulier werk.

Wat is sociale activering?

Sociale activering is een begrip uit de Participatiewet.

 

De bestaande wettelijke definitie gaat uit van onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten die gericht zijn op arbeidsinschakeling of, wanneer arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke participatie.

 

In de praktijk kan sociale activering bijvoorbeeld worden ingezet wanneer iemand nog niet klaar is voor een regulier re-integratietraject.

 

Activiteiten kunnen helpen om:

  • weer structuur in de week op te bouwen;
  • sociale contacten te ontwikkelen;
  • zelfstandig activiteiten te ondernemen;
  • basisvaardigheden te oefenen;
  • zelfvertrouwen te vergroten;
  • vrijwilligerswerk te doen;
  • ervaring op te doen met verantwoordelijkheden;
  • een volgende ontwikkelstap voor te bereiden.

Sociale activering bevindt zich daarmee tussen meedoen en werkgerichte ontwikkeling.

Wat is maatschappelijke participatie?

Participatiewet in balans introduceert het begrip maatschappelijke participatie.

 

De nieuwe wettelijke definitie luidt in essentie:

 

het verrichten van onbeloonde activiteiten, gericht op deelname aan het maatschappelijk leven.

Dat lijkt op sociale activering, maar er zit een belangrijk verschil in de doelstelling.

 

Bij sociale activering lag in de wet nog een duidelijke verbinding met arbeidsinschakeling of zelfstandige maatschappelijke participatie.

 

Bij maatschappelijke participatie staat deelname aan het maatschappelijk leven nadrukkelijker centraal.

 

Daarmee ontstaat meer ruimte om participatie als waardevol resultaat op zichzelf te beschouwen.

Waarom verandert de terminologie?

Niet iedereen die onder de Participatiewet valt, kan op korte termijn betaald werken.

 

Voor sommige mensen is de afstand tot de arbeidsmarkt groot. Er kunnen bijvoorbeeld problemen spelen rond gezondheid, sociale contacten, taal, schulden, wonen, psychische belastbaarheid of langdurige inactiviteit.

 

Een systeem dat iedere activiteit uitsluitend beoordeelt vanuit de vraag of iemand snel uitstroomt naar werk, sluit daar niet altijd goed op aan.

 

Participatiewet in balans verbreedt daarom het perspectief.

 

De vraag wordt niet alleen:

 

Hoe krijgt iemand zo snel mogelijk betaald werk?

Maar ook:

Hoe kan iemand naar vermogen deelnemen aan de samenleving en welke ontwikkeling is vanuit die positie mogelijk?

 

Dat betekent niet dat werk niet meer belangrijk is.

 

Het betekent dat de route naar werk voor sommige mensen uit meerdere stappen kan bestaan en dat maatschappelijke deelname voor anderen langere tijd de passende uitkomst kan zijn.

Wat is de actuele wettelijke situatie?

Per november 2026 is het belangrijk onderscheid te maken tussen de nieuwe wettelijke systematiek en de formele inwerkingtreding daarvan.

 

Participatiewet in balans is aangenomen en bevat de nieuwe bepalingen over maatschappelijke participatie.

 

De onderdelen rond maatschappelijke participatie zijn gekoppeld aan de Wet handhaving sociale zekerheid.

 

Die wet is inmiddels tot wet verheven, maar de formele inwerkingtreding wordt bij koninklijk besluit bepaald.

 

Sinds 1 januari 2026 geldt daarom een gedoogperiode.

 

Gemeenten mogen vooruitlopen op onder meer:

  • maatschappelijke participatie;
  • ondersteuning bij maatschappelijke participatie;
  • het recht om participatie in eerste instantie zelf vorm te geven.

Dat betekent dat gemeenten in 2026 al ervaring kunnen opdoen met de nieuwe benadering, ook voordat alle bepalingen formeel in werking zijn getreden.

 

Voor actuele toepassing blijft het daarom belangrijk om gemeentelijk beleid en de actuele wettelijke stand te controleren.

Waarom is maatschappelijke participatie breder?

Maatschappelijke participatie hoeft niet uitsluitend een instrument richting betaald werk te zijn.

 

Voor iemand kan bijvoorbeeld deelname aan een activiteit in de wijk al een grote stap zijn.

 

Een ander kan via vrijwilligerswerk weer structuur ontwikkelen.

 

Weer iemand anders gebruikt maatschappelijke participatie om vaardigheden op te bouwen en stroomt daarna door naar re-integratie.

 

Daarmee ontstaan verschillende mogelijke doelen:

  • meedoen als passende uitkomst;
  • ontwikkeling als doel;
  • voorbereiding op re-integratie;
  • een volgende stap naar betaald werk.

Het ene doel is niet automatisch beter dan het andere.

 

De passende uitkomst hangt af van de mogelijkheden en omstandigheden van de persoon.

 

Er bestaat niet één vaste doelgroep voor wie maatschappelijke participatie passend kan zijn.

 

Maatschappelijke participatie kan bijvoorbeeld relevant zijn voor mensen die langdurig niet hebben gewerkt, weinig sociale contacten hebben, nog onvoldoende belastbaar zijn voor een werkgerichte route of eerst andere problemen moeten stabiliseren.

 

Ook kunnen mensen vanuit zorg of dagbesteding mogelijkheden ontwikkelen om meer maatschappelijk actief te worden.

 

De kern is dat betaald werk op dat moment nog niet de direct passende eerste stap hoeft te zijn.

 

Dat betekent niet dat ontwikkeling wordt uitgesloten.

 

Juist door iemand op een passend niveau te laten deelnemen, kan zichtbaar worden welke volgende stap mogelijk is.

Welke activiteiten kunnen hieronder vallen?

Maatschappelijke participatie kan verschillende vormen aannemen.

 

Denk bijvoorbeeld aan:

  • vrijwilligerswerk;
  • activiteiten in een buurt of wijk;
  • deelname aan maatschappelijke organisaties;
  • het ontwikkelen van basisvaardigheden;
  • deelname aan een cursus;
  • helpen bij activiteiten;
  • mantelzorg;
  • activiteiten gericht op sociale contacten;
  • praktische ontwikkeling.

Niet iedere onbetaalde activiteit is automatisch maatschappelijke participatie.

 

De activiteit moet passen bij de persoonlijke situatie en binnen de geldende regels en het gemeentelijke beleid.

 

Ook moet worden voorkomen dat onbetaalde activiteiten regulier betaald werk verdringen.

Eigen regie bij maatschappelijke participatie

Een belangrijke verandering binnen Participatiewet in balans is de grotere nadruk op eigen regie.

 

Het uitgangspunt wordt dat iemand in eerste instantie zelf vorm kan geven aan maatschappelijke participatie.

 

Dat is een andere benadering dan een systeem waarin de gemeente uitsluitend voorschrijft welke activiteit iemand moet verrichten.

 

De gemeente blijft wel verantwoordelijk voor beleid, ondersteuning en toepassing van de Participatiewet.

 

Eigen regie betekent daarom niet dat iedere willekeurige activiteit automatisch als passende maatschappelijke participatie geldt.

 

Het betekent wel dat de mogelijkheden, voorkeuren en omstandigheden van de persoon nadrukkelijker het vertrekpunt vormen.

Maatschappelijke participatie is niet hetzelfde als betaald werk

Maatschappelijke participatie bestaat volgens de nieuwe wettelijke definitie uit onbeloonde activiteiten.

 

Dat onderscheid is belangrijk.

 

Zodra sprake is van een arbeidsovereenkomst en betaald werk gelden andere regels rond loon, arbeidsvoorwaarden, belastingen en sociale zekerheid.

 

Onbetaalde participatie mag bovendien niet worden gebruikt om werkzaamheden die normaal betaald worden structureel gratis te laten uitvoeren.

 

Maatschappelijke participatie is dus geen goedkope vervanging van regulier werk.

 

Het is een vorm van deelname en ondersteuning binnen het sociaal domein.

Verschil met re-integratie

Sociale activering, maatschappelijke participatie en re-integratie worden regelmatig door elkaar gebruikt.

 

Toch zijn ze niet hetzelfde.

 

Re-integratie is in beginsel gericht op arbeidsinschakeling.

 

Maatschappelijke participatie kan een bredere doelstelling hebben.

 

Een mogelijke route kan bijvoorbeeld zijn:

maatschappelijke participatie → ontwikkeling → re-integratie → betaald werk

 

Maar dit is geen verplichte ladder.

 

Voor iemand kan maatschappelijke participatie langere tijd of duurzaam de passende vorm van deelname zijn.

 

Voor een ander kan dezelfde activiteit juist het begin zijn van verdere ontwikkeling richting werk.

Verschil met dagbesteding

Ook maatschappelijke participatie en dagbesteding kunnen op elkaar lijken.

 

Toch hebben zij niet automatisch dezelfde juridische basis.

 

Dagbesteding kan bijvoorbeeld vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) worden georganiseerd en een zorg- of ondersteuningsdoel hebben.

 

Maatschappelijke participatie vindt plaats binnen het participatiedomein en de Participatiewet.

 

In de praktijk kunnen de activiteiten sterk op elkaar lijken.

 

Iemand kan bijvoorbeeld eenvoudige werkzaamheden uitvoeren, deelnemen aan groepsactiviteiten of werken aan structuur en vaardigheden.

 

Het verschil zit dan niet alleen in de activiteit zelf, maar ook in:

  • het doel;
  • de ondersteuningsvraag;
  • de wettelijke grondslag;
  • de financiering;
  • de verantwoordelijke organisatie.

Participatiewet en Wmo raken elkaar

Juist rond sociale activering en dagbesteding raken verschillende gemeentelijke domeinen elkaar.

 

Iemand kan vanuit de Wmo ondersteuning krijgen bij dagbesteding en later mogelijkheden ontwikkelen richting maatschappelijke participatie of werk.

 

Een ander kan vanuit de Participatiewet ondersteuning krijgen, terwijl daarnaast zorg of maatschappelijke ondersteuning nodig blijft.

 

Daarom is een harde scheiding tussen systemen vanuit het perspectief van de inwoner niet altijd logisch.

 

De landelijke publicatie over toekomstbestendige sociale infrastructuur benoemt dit inmiddels ook expliciet: de verbinding met arbeidsmatige dagbesteding vanuit de Wmo en maatschappelijke participatie is relevant voor de inrichting van de dienstverlening naar werk.

 

Voor gemeenten vraagt dit om samenwerking tussen beleid en uitvoering rond werk, participatie, Wmo, zorg en welzijn.

Van dagbesteding naar betaald werk

Niet iedereen in dagbesteding kan of hoeft door te stromen naar betaald werk.

 

Voor een deel van de mensen is ontwikkeling richting werk echter wel mogelijk.

 

De eerste Monitor Simpel Switchen laat dat concreet zien.

 

Van de mensen die in 2019 dagbesteding hadden, hadden ruim 3.100 mensen – bijna 9% – in 2024 betaald werk in beschut werk, de banenafspraak of regulier werk.

 

Dat is geen uitstroomnorm.

 

Het is wel een aanwijzing dat de grens tussen dagbesteding en betaald werk niet voor iedereen permanent is.

 

Wanneer iemand zich ontwikkelt, moet de infrastructuur daarom ruimte bieden om een volgende stap te onderzoeken.

Sociale activering als ontwikkelstap

Sociale activering kan helpen om ontwikkeling zichtbaar te maken.

 

Iemand die lange tijd niet heeft gewerkt kan bijvoorbeeld beginnen met enkele dagdelen vrijwilligerswerk.

 

Daar kan blijken dat iemand:

  • afspraken kan nakomen;
  • verantwoordelijkheid aankan;
  • plezier krijgt in activiteiten;
  • meer uren belastbaar wordt;
  • nieuwe vaardigheden ontwikkelt;
  • behoefte heeft aan een werkgerichtere omgeving.

Op dat moment kan een volgende stap passend worden.

 

Dat kan bijvoorbeeld een re-integratietraject, een ontwikkelplek of betaald werk zijn.

 

Het is belangrijk om zo'n overgang niet te vroeg af te dwingen, maar ook niet onnodig tegen te houden.

Simpel Switchen

Het programma Simpel Switchen sluit rechtstreeks aan op deze gedachte.

 

Het uitgangspunt is dat mensen gemakkelijker moeten kunnen bewegen tussen:

  • dagbesteding;
  • beschut werk;
  • de banenafspraak;
  • regulier werk;
  • uitkering en betaald werk.

Mensen ontwikkelen zich niet altijd in één richting.

 

Soms blijkt een volgende stap passend.

 

Soms is tijdelijk meer ondersteuning nodig.

 

Een toekomstbestendige infrastructuur moet daarom zowel ontwikkeling als terugkeer mogelijk maken.

 

De eerste landelijke monitor laat zien dat zulke bewegingen daadwerkelijk plaatsvinden.

 

Dat maakt sociale activering en maatschappelijke participatie onderdeel van een bredere participatieketen, in plaats van een losstaand gemeentelijk instrument.

De rol van de gemeente

Gemeenten hebben binnen de Participatiewet een belangrijke verantwoordelijkheid voor ondersteuning bij participatie en arbeidsinschakeling.

 

Met de nieuwe systematiek wordt die verantwoordelijkheid explicieter uitgebreid naar maatschappelijke participatie die niet direct op arbeidsinschakeling is gericht.

 

Gemeenten moeten daarvoor beleid ontwikkelen.

 

Daarbij moeten zij onder meer keuzes maken over:

  • voor wie ondersteuning beschikbaar is;
  • welke activiteiten passend zijn;
  • hoe eigen regie wordt vormgegeven;
  • welke organisaties activiteiten uitvoeren;
  • hoe ontwikkeling wordt gevolgd;
  • hoe wordt samengewerkt met Wmo, welzijn en zorg;
  • wanneer een werkgerichte route in beeld komt.

De uitvoering kan per gemeente verschillen.

Gemeentelijk beleid en uitvoering

Maatschappelijke participatie is geen afzonderlijk landelijk programma dat overal hetzelfde wordt uitgevoerd.

 

Gemeenten hebben beleidsruimte.

 

De ene gemeente kan sterk samenwerken met welzijnsorganisaties.

 

Een andere gemeente gebruikt bestaande participatieplekken.

 

Weer een andere gemeente betrekt het ontwikkelbedrijf nadrukkelijk bij ontwikkeling en arbeidsmatige activiteiten.

 

Participatiewet in balans verbreedt bovendien de grondslag van de gemeentelijke re-integratieverordening.

 

Gemeenten moeten daardoor ook regels stellen over ondersteuning bij maatschappelijke participatie die niet direct op arbeidsinschakeling is gericht.

 

De lokale inrichting blijft dus belangrijk.

De rol van ontwikkelbedrijven

Ontwikkelbedrijven kunnen een rol spelen op het snijvlak tussen participatie en werk.

 

Zij beschikken vaak over:

  • begeleide werkomgevingen;
  • ontwikkelplekken;
  • werkleiders en begeleiders;
  • praktijkgerichte activiteiten;
  • werkgeversrelaties;
  • kennis van belastbaarheid en werknemersvaardigheden.

Daardoor kan een ontwikkelbedrijf voor sommige inwoners een omgeving bieden waarin maatschappelijke deelname geleidelijk werkgerichter wordt.

 

Een activiteit kan bijvoorbeeld beginnen met structuur en ontwikkeling en later leiden naar werkervaring, detachering of betaald werk.

Sociale activering is niet automatisch een taak van ieder ontwikkelbedrijf

Niet ieder ontwikkelbedrijf voert sociale activering of maatschappelijke participatie uit.

 

De taakverdeling verschilt per gemeente en regio.

 

Sommige ontwikkelbedrijven voeren een brede gemeentelijke opdracht uit met participatie, re-integratie, werk en inkomen.

 

Andere richten zich voornamelijk op:

  • Wsw;
  • beschut werk;
  • de banenafspraak;
  • detachering;
  • werkgeversdienstverlening;
  • specifieke ontwikkeltrajecten.

Daarom mag de aanwezigheid van een ontwikkelbedrijf niet automatisch worden gelijkgesteld aan de uitvoering van maatschappelijke participatie.

 

De gemeente bepaalt hoe deze functie lokaal wordt georganiseerd.

Van maatschappelijke participatie naar beschut werk

Wanneer iemand zich ontwikkelt richting betaald werk, kan blijken dat regulier werk niet haalbaar is zonder intensieve en structurele ondersteuning.

 

Dan kan beschut werk passend zijn.

 

Beschut werk is betaald werk.

 

UWV beoordeelt of iemand tot de doelgroep behoort.

 

De gemeente organiseert vervolgens een passende werkplek.

 

Voor sommige mensen kan de route dus lopen van maatschappelijke participatie of dagbesteding naar beschut werk.

 

Dat is geen automatische route en ook geen verplicht doel.

 

Het hangt af van arbeidsvermogen en ondersteuningsbehoefte.

Van maatschappelijke participatie naar de banenafspraak

Voor anderen kan uiteindelijk werk bij een reguliere werkgever mogelijk worden.

 

Wanneer iemand tot de doelgroep van de banenafspraak behoort, kan ondersteuning worden ingezet om regulier werk mogelijk te maken.

 

Dat kan bijvoorbeeld samengaan met:

  • begeleiding;
  • jobcoaching;
  • aanpassing van werkzaamheden;
  • loonkostensubsidie;
  • ondersteuning van de werkgever.

Maatschappelijke participatie geeft op zichzelf geen recht op een indicatie banenafspraak.

 

Het gaat om verschillende wettelijke kaders die elkaar in de praktijk wel kunnen opvolgen.

De rol van het Werkcentrum

Het Werkcentrum vormt de gezamenlijke regionale toegang tot dienstverlening rond werk, scholing en ontwikkeling.

 

Het Werkcentrum is niet verantwoordelijk voor de gemeentelijke uitvoering van maatschappelijke participatie.

 

Wel kan het relevant worden wanneer iemand zich vanuit participatie verder ontwikkelt richting werk of scholing.

 

Ook werkgevers kunnen via het Werkcentrum ondersteuning vinden.

 

Daarmee vormt het Werkcentrum een mogelijke schakel aan de werkgerichte kant van de participatieketen.

Samenwerking tussen participatie, zorg en werk

Juist bij mensen voor wie betaald werk nog niet direct haalbaar is, lopen ondersteuningsvragen vaak door verschillende domeinen heen.

 

Iemand kan tegelijkertijd te maken hebben met:

  • Participatiewet;
  • Wmo;
  • schuldhulpverlening;
  • zorg;
  • welzijn;
  • inburgering;
  • onderwijs;
  • werk en inkomen.

Wanneer iedere organisatie alleen naar het eigen onderdeel kijkt, kan een inwoner tussen systemen terechtkomen.

 

Daarom vraagt maatschappelijke participatie om een bredere benadering.

 

Niet iedere organisatie hoeft alles zelf uit te voeren.

 

Wel moet duidelijk zijn wie welke verantwoordelijkheid heeft en hoe een volgende stap wordt georganiseerd.

Sociale activering als onderdeel van sociale infrastructuur

Maatschappelijke participatie maakt zichtbaar dat sociale infrastructuur breder is dan arbeidsbemiddeling.

 

Een gemeente heeft niet alleen dienstverlening nodig voor mensen die direct beschikbaar zijn voor regulier werk.

 

Er zijn ook inwoners die:

  • eerst ondersteuning nodig hebben;
  • vanuit dagbesteding ontwikkelen;
  • maatschappelijke activiteiten verrichten;
  • beschut werk nodig hebben;
  • langdurige begeleiding nodig houden;
  • later alsnog richting regulier werk kunnen bewegen.

Een toekomstbestendige sociale infrastructuur biedt daarom verschillende routes.

 

De recente landelijke publicatie Grip op de toekomst van dienstverlening naar werk benoemt maatschappelijke participatie expliciet als een passende eerste óf duurzame route voor sommige inwoners.

 

Dat onderstreept dat sociale infrastructuur niet alleen gaat over uitstroom naar werk, maar over het organiseren van passende deelname en ontwikkeling.

Wanneer is maatschappelijke participatie succesvol?

Succes kan niet voor iedereen op dezelfde manier worden gemeten.

 

Wanneer betaald werk haalbaar is, kan doorstroom naar werk een relevant resultaat zijn.

 

Maar bij iemand voor wie dat nog niet mogelijk is, kunnen andere ontwikkelingen waardevol zijn.

 

Denk aan:

  • meer zelfstandigheid;
  • minder sociaal isolement;
  • een vast dagritme;
  • ontwikkeling van vaardigheden;
  • stabielere deelname aan activiteiten;
  • meer eigen regie;
  • een volgende stap naar re-integratie;
  • uiteindelijk betaald werk.

Daarom is alleen het aantal mensen dat uitstroomt naar werk geen volledige maatstaf voor de kwaliteit van maatschappelijke participatie.

 

De gekozen indicatoren moeten aansluiten op het doel dat voor de persoon en de dienstverlening is gesteld.

De rol van Ontwikkelbedrijven.nl

Ontwikkelbedrijven.nl brengt kennis over werk, ontwikkeling en sociale infrastructuur landelijk bij elkaar.

 

Dit kennisitem vormt de verbinding tussen verschillende bestaande onderwerpen in de kennisbank:

Daarnaast biedt Ontwikkelbedrijven.nl per gemeente inzicht in het primair gekoppelde ontwikkelbedrijf.

 

Die koppeling is een praktische en analytische ingang.

 

Zij betekent niet dat het betreffende ontwikkelbedrijf automatisch sociale activering, maatschappelijke participatie, Wmo-dagbesteding of alle Participatiewettaken uitvoert.

 

De feitelijke taakverdeling verschilt per gemeente en regio.

Conclusie

Sociale activering en maatschappelijke participatie gaan over een groep inwoners die gemakkelijk buiten beeld raakt wanneer alleen naar directe uitstroom naar betaald werk wordt gekeken.

 

Voor sommige mensen is betaald werk op dit moment haalbaar.

 

Voor anderen is eerst ontwikkeling nodig.

 

En voor weer anderen is deelname aan het maatschappelijk leven zelf de passende uitkomst.

 

Met Participatiewet in balans wordt dat onderscheid duidelijker. De term sociale activering maakt plaats voor maatschappelijke participatie en de doelstelling verschuift nadrukkelijk naar deelname aan het maatschappelijk leven.

Dat betekent niet dat de verbinding met werk verdwijnt.

 

Maatschappelijke participatie kan juist een eerste ontwikkelstap zijn richting re-integratie, beschut werk, de banenafspraak of regulier werk.

 

De eerste Monitor Simpel Switchen laat bovendien zien dat beweging tussen dagbesteding en betaald werk daadwerkelijk voorkomt. Ruim 3.100 mensen die in 2019 dagbesteding hadden, hadden in 2024 betaald werk. Tegelijk is een volgende stap niet voor iedereen passend en moet ook een veilige weg terug mogelijk zijn.

 

Voor gemeenten betekent dit dat participatie, Wmo, re-integratie en werk niet volledig los van elkaar kunnen worden georganiseerd.

 

Voor ontwikkelbedrijven ontstaat vooral een mogelijke rol als ontwikkelomgeving en verbinding tussen meedoen en werk.

 

Maar de belangrijkste vraag blijft niet:

 

Hoe krijgen we iedereen zo snel mogelijk aan het werk?

De betere vraag is:

Welke vorm van deelname past nu bij deze persoon, welke ontwikkeling is mogelijk en hoe zorgen we dat een volgende stap beschikbaar is wanneer die passend wordt?

 

Daarmee vormt maatschappelijke participatie de ontbrekende onderlaag van een toekomstbestendige sociale infrastructuur.

Zoekt u een ontwikkelbedrijf voor samenwerking, uitvoering of SROI-invulling?

Wilt u weten welk ontwikkelbedrijf actief is in uw gemeente, of zoekt u een praktische invulling voor SROI of samenwerking? Bekijk het overzicht per gemeente of vraag vrijblijvend een eerste offerte-indicatie aan.

Disclaimer
Ontwikkelbedrijven.nl is een onafhankelijk informatie- en kennisplatform. Informatie kan wijzigen en is, tenzij anders vermeld, informatief of indicatief; raadpleeg bij besluiten altijd de actuele bron of verantwoordelijke organisatie. Betaalde dienstverlening en samenwerkingen worden herkenbaar onderscheiden van onafhankelijke publieke informatie en geven geen invloed op feiten, rangschikking of onafhankelijke conclusies.

 

© 2026 Ontwikkelbedrijven B.V. · Alle rechten voorbehouden. · KvK 42178525 · Alphen aan den Rijn

Information icon

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.